پروردگارشان تسبيح گويند . ميان آنان به حق داورى گردد و گفته شود : ستايش ويژه " اللّه " پروردگار جهانيان است ! « 1 » 5 - در سوره حاقّه مىفرمايد : . . . وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمانِيَةٌ . . . . آن روز عرش پروردگارت را هشت فرشته بر فراز آنها حمل مىكنند . « 2 » شرح كلمات العرش : عرش در لغت جاى سقف‌دار و جمع آن عروش است . تخت حكومت را به اعتبار بلندى جايگاه و عزّت و شوكت حاكم عرش ناميده‌اند . عرش به معناى ملك و مملكت نيز آمده است . در كتاب لسان العرب گويد : « ثلّ اللّه عرشهم » يعنى : خداوند ملك و سلطنت آنان را نابود كرد . « 3 » شاعر عرب‌زبانى در اين باره گفته است : اذا ما بنو مروان " ثلّت عروشهم " * و أودت كما أودت إياد و حمير چو نابود شد ملك مروانيان * فرو ريخت چون حمير و إيديان « 4 » 2 - استوى : الف - در كتاب " التحقيق فى كلمات القرآن " ماده " سوى " آمده است : معناى " استواء " به اقتضاى محل ، تغيير مىكند ؛ يعنى در هر جائى بر حسب حال و اقتضاى آنجاست . ب - در كتاب " مفردات راغب " آمده است : " استواء " هرگاه با " على " متعدى شود معناى " استيلا " يعنى : چيرگى و استقرار يافتن مىدهد ، مانند : " الرّحمن على العرش استوى " خداى رحمان بر عرش تسلط و چيرگى دارد . ج - در كتاب " المعجم الوسيط " آمده است : اينكه گفته مىشود : " استوى على سرير الملك او على العرش " ، بر تخت حكومت قرار گرفت يا بر كرسى سلطنت نشست ، مقصود

--> ( 1 ) - زمر / 75 . ( 2 ) - حاقّه / 17 . ( 3 ) - به مفردات راغب و المعجم الوسيط ماده : عرش ، و لسان العرب ماده : ثلل مراجعه شود . ( 4 ) - بحار ( جلد 58 ص 7 ) .